Συμπεράσματα

Η  Εξ Αποστάσεως Σχολική Εκπαίδευση μπορεί να αποτελέσει λύση για πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η συμβατική σχολική εκπαίδευση. Απαραίτητη προϋπόθεση κρίνεται η εφαρμογή  σωστής μεθοδολογίας, μαθητοκεντρικού σχεδιασμού, αλλά και η αξιοποίηση της τεχνολογίας (Λιοναράκης, 2011).

Η έρευνα έχει δείξει πως η τεχνολογία, είτε μέσω της αυτοδύναμης εκπαίδευσης, είτε μέσω της συμπληρωματικής εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, διαδραματίζει έναν κρίσιμο ρόλο που καθορίζει το μέλλον της σχολικής εκπαίδευσης (Παπαδημητρίου, 2018).

Η νέα γενιά είναι εξοικειωμένη με την τεχνολογία, και αναζητά αλληλεπίδραση στο διαδίκτυο, ως μέρος της μάθησης. Η εκπαιδευτική εμπειρία προσφέρει τη δυνατότητα στους μαθητές να σπουδάσουν online, επιτρέποντας την ευελιξία στο πρόγραμμα και την προσαρμογή της εκπαίδευσης γύρω από άλλες δραστηριότητες,  όπως η εργασία ή η οικογενειακή ζωή.

Επιπλέον, η χρήση εκπαιδευτικού υλικού και διαδικτυακών πόρων, σχεδιασμένων για ενεργή μάθηση, βοηθά τους μαθητές να μάθουν εύκολα και αποτελεσματικά (Λιοναράκης, 2011).

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στην ΕξΑΣΕ είναι κομβικός, καθώς οφείλει  να ενημερώνεται και να εξοικειώνονται με τις νέες τεχνολογίες, ώστε να αξιοποιεί  στο μέγιστο βαθμό το εκπαιδευτικό υλικό. Παράλληλα, πρέπει να δημιουργεί  διαδραστικό ηλεκτρονικό περιβάλλονκαι να φέρνει  σε επαφή τους μαθητές με τις διαδικασίες της σχολικής εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, καταρρίπτοντας τα γεωγραφικά όρια και παρέχοντας ελευθερία πρόσβασης και αλληλεπίδρασης κατά τη μαθησιακή διαδικασία (Sadeghi, 2018, Amorgianioti, 2022).

Ο προβληματισμός λοιπόν που εγείρεται αφορά στον τρόπο με τον οποίο γίνεται η καθοδήγηση προς το διδακτικό προσωπικό, έτσι ώστε να ενισχύεται η επικοινωνία δασκάλων και μαθητών, παρά την έλλειψη συνεχούς προσωπικής επαφής και με στόχο τη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης. Εξέχουσα σημασία κατέχει ο σχεδιασμός του εκπαιδευτικού υλικού, ως μέσο διευκόλυνσης της διαδικασίας μάθησης, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες ανάγκες του κάθε μαθητή.