Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ετών, έχει γίνει αρκετή συζήτηση για τα μοντέλα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης (Distance Learning), ως ξεχωριστά από το παραδοσιακό μοντέλο μάθησης. Μερικά από αυτά τα μοντέλα περιλαμβάνουν:

Μια συγκριτική ανάλυση όλων αυτών των θεωριών αναγνωρίζει τη σημασία τους αλλά συνειδητοποιεί ότι δεν μπορούν να θεωρηθούν ένα πλήρες παιδαγωγικό μοντέλο (Keegan, 1993, as cited in Anastasiadis 2005).

«Στις μέρες μας, η εξ αποστάσεως εκπαίδευση γίνεται πιο παραδοσιακή, ενώ η παραδοσιακή μάθηση χρησιμοποιεί τεχνικές που τυπικά συνδέονται με την απόσταση» (Picciano, 2001, as cited in Anastasiades 2005)

Σύμφωνα με τη Βασάλα, 2005 ( οπ. αν. στο Καραμεσούτη 2021) “Η εξ αποστάσεως σχολική εκπαίδευση αναφέρεται στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση που παρέχεται στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση σχολικής ηλικίας ή ενηλίκων.

Χαρακτηριστικά της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης

Διακρίνεται: Στην αυτόνομη και τη συμπληρωματική.

Η αυτόνομη προσφέρει πλήρη προγράμματα σπουδών με ισοδύναμα πτυχία με αυτά του συμβατικού σχολείου και λειτουργεί ανεξάρτητα από αυτό. Υπάρχουν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στον τρόπο επικοινωνίας των εκπαιδευομένων και των εκπαιδευτών καθώς και στο εκπαιδευτικό και διδακτικό υλικό που παρέχεται. Σε αυτό το σημείο μιλάμε για τα λεγόμενα «εικονικά σχολεία».

Η εξ αποστάσεως σχολική εκπαίδευση μπορεί να γίνει σύγχρονα ή ασύγχρονα.

Η σύγχρονη αφορά την άμεση διδασκαλία σε πραγματικό χρόνο με τηλεδιάσκεψη μέσω υπολογιστή ή κινητού. Εδώ μπορούν να εισαχθούν  νέες έννοιες, να γίνουν επαναλήψεις, να υπάρξει αλληλεπίδραση μεταξύ του δασκάλου και των μαθητών, αλλά και οι μαθητές μπορούν να εκφράσουν ερωτήσεις και ασκήσεις μπορούν να γίνουν μέσω της συνεργασίας των μαθητών.

   Στην ασύγχρονη, η επικοινωνία μεταξύ του δασκάλου και των μαθητών πραγματοποιείται σε διαφορετικές χρονικές στιγμές μέσω ειδικά σχεδιασμένων πλατφορμών. Περιλαμβάνει διδακτικό υλικό, εργασίες, σχόλια, αξιολογήσεις και βιντεοσκοπημένα μαθήματα που οι μαθητές μπορούν να παρακολουθήσουν οποιαδήποτε στιγμή θέλουν και στο χώρο της επιλογής τους. Η επικοινωνία μεταξύ των μαθητών και του δασκάλου γίνεται στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση μέσω e-mail, κινητών και κοινωνικών μέσων (Σοφός, 2016).

Ο ρόλος του δασκάλου μπορεί να αλλάξει στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση όσον αφορά τη διδασκαλία και γίνεται πιο συμβουλευτικός, ενθαρρυντικός και υποστηρικτικός (Λιοναράκης, 2001).