Σύμφωνα με τον Price (1997), η ανατροφοδότηση, όπως αναφ. 11 th International Conference in Open & Distance Learning – November 2021, Athens, Greece – PROCEEDINGS SECTION A: theoretical papers, original research and Scientific articles 115 στην Tsagari (2019), στην εξ αποστάσεως εκπαίδευσης έχει μεγαλύτερη σημασία ο τόνος και οι λέξεις που θα χρησιμοποιήσει για τον σχολιασμό.

• Δεν είναι εύκολο οι εκπαιδευόμενοι/ες να κατανοήσουν από την απόσταση του αισθήματος του χιούμορ, και γενικότερα το ύφος του/της εκπαιδευτικού. Αντίθετα, είναι σημαντικό να κατανοήσουν όλοι οι εμπλεκόμενοι στην εξ αποστάσεως εκπαιδευτική διαδικασία όπως η διαδικτυακή επικοινωνία έχει τους δικούς τους όρους και κανόνες/ netiquette (Savery, 2005). Παρότι, στις διαδικασίες της ανατροφοδότησης αποδίδονται πλεονεκτήματα όπως είναι η άμεση ανατροφοδότηση στους/στις εκπαιδευόμενους/νες, διαπιστώνονται σοβαρές αδυναμίες όπως είναι η έλλειψη της και της ενθάρρυνσης από έναν/μια εκπαιδευτικό, η έλλειψη της ανθρώπινης επαφής και της εξατομίκευσης. (Cheng, 2017)
• Η ανατροφοδότηση αν και αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για να καταστούν οι φοιτητές αυτοδύναμοι μανθάνοντες (Pokorny & Pickford, 2010,σ.27) δεν λειτουργεί για όλους κατ’ αυτόν τον τρόπο. Η πρώτη δεν έχει να κάνει, με το πόσο οι φοιτητές έχουν ανεπτυγμένες τις μαθησιακές δεξιότητες να αναγνωρίζουν και να χρησιμοποιούν την ανατροφοδότηση (Poulos & Mahony, 2008, σ.145) της αναγνωρίζουν καθώς οι μισοί δήλωσαν πως τους βοήθησε να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους. Η δεύτερη ερμηνεία, έχει και πάλι να κάνει με το διαφορετικό επίπεδο σχολιασμού που λαμβάνουν στις εργασίες τους στις θεματικές ενότητες. Όποια ερμηνεία και αν ασπαστούμε, φαίνεται η ληφθείσα ανατροφοδότηση να μην αξιοποιεί πλήρως τις δυνατότητές της για να προάγει την αυτοδυναμία στη μάθηση και την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης.