3. Αποτελέσματα

Από παιδαγωγική σκοπιά, η ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στην εκπαιδευτική διαδικασία και η εξατομικευμένη μάθηση αποτελεί ένα ταχέως αναπτυσσόμενο πεδίο επιστημονικής έρευνας. Η σχετική βιβλιογραφία επικεντρώνεται κυρίως στην επίδραση των ευφυών συστημάτων μάθησης στην προσαρμογή του εκπαιδευτικού περιεχομένου στις ατομικές ανάγκες των μαθητών, στη βελτίωση της μαθησιακής εμπειρίας και στην ενίσχυση της αυτονομίας των εκπαιδευτικών (Luckin et al., 2016).

Όπως προέκυψε από τη μελέτη των επιλεγμένων ερευνητικών εργασιών, η αξιοποίηση της ΤΝ στην εξατομικευμένη μάθηση δεν περιορίζεται απλώς στην προσαρμογή του εκπαιδευτικού περιεχομένου, αλλά επεκτείνεται στη δυναμική παρακολούθηση της προόδου των μαθητών, στη δημιουργία προσωποποιημένων μαθησιακών διαδρομών και στην παροχή άμεσης ανατροφοδότησης μέσω προσαρμοστικών συστημάτων ( Holmes et al., 2019). Παράλληλα, οι ευφυείς εκπαιδευτικοί βοηθοί που αξιοποιούν τεχνική μηχανικής μάθησης συμβάλλουν στην κατανόηση των γνωστικών δυσκολιών των μαθητών, επιτρέποντας την εξατομικευμένη υποστήριξη και την προσαρμογή της διδασκαλίας στις εκάστοτε ανάγκες (Zawacki-Richter et al., 2019).

Στα αποτελέσματα των ερευνών επισημαίνεται πως η εφαρμογή της ΤΝ στην εκπαίδευση έχει θετική επίδραση στη μαθησιακή εμπλοκή, στην ενίσχυση της αυτορρυθμιζόμενης μάθησης και στην ανάπτυξη γνωστικών δεξιοτήτων μέσω της προσαρμογής των μαθηματικών εμπειριών στον ρυθμό και τις ανάγκες του μαθητή (Chen et al., 2020). Η εξατομικευμένη μάθηση που βασίζεται στην ΤΝ συμβάλλει επίσης στην αύξηση της μαθησιακής ικανότητας και στην ανάπτυξη πιο ενεργών μορφών μάθησης, ενθαρρύνοντας τη διερευνητική και βιωματική προσέγγιση της γνώσης (Schmidt & Stork, 2021).

Ωστόσο, πέρα από τα δυνητικά πλεονεκτήματα, διατυπώνονται και προβληματισμοί σχετικά με την εφαρμογή της ΤΝ στην εκπαίδευση. Οι κυριότερες ανησυχίες σχετίζονται με το ζήτημα της ψηφιακής ανισότητας, καθώς η πρόσβαση σε εξατομικευμένα εκπαιδευτικά εργαλεία απαιτεί τεχνολογικούς πόρους που δεν είναι πάντοτε διαθέσιμοι σε όλους τους μαθητές (Selwyn, 2019). Επιπλέον, εγείρονται ζητήματα σχετικά με την αντικατάσταση του ανθρώπινου παράγοντα από αυτοματοποιημένα συστήματα μάθησης, καθώς και την πιθανή υπερεξάρτηση των μαθητών από την τεχνολογία (Williamson & Eynon, 2020). Επίσης, η αξιοπιστία και η διαφάνεια των αλγορίθμων που καθορίζουν την εξατομικευμένη μάθηση αποτελούν αντικείμενο επιστημονικής διερεύνησης, καθώς τα συστήματα ΤΝ ενδέχεται να ενσωματώνουν προκαταλήψεις ή να λαμβάνουν μη ακριβείς αποφάσεις (Gulson & Witzenberger, 2022).

Όπως επισημαίνουν οι Roll & Wylie (2016), καθώς η έρευνα στον τομέα της ΤΝ και της εξατομικευμένης μάθησης συνεχώς εξελίσσεται, απαιτείται περαιτέρω μελέτη σχετικά με τη βελτίωση της διαφάνειας των αλγορίθμων, την ηθική διάσταση της χρήσης της ΤΝ στην εκπαίδευση και την ενσωμάτωση της με παιδαγωγικές πρακτικές που προωθούν τη δημιουργική και κριτική σκέψη των μαθητών.