Η έννοια της λογοδοσίας δεν αποτελεί μόνο μια θεωρητική αρχή ή κανονιστική απαίτηση· αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν μεταφέρεται σε πραγματικά εκπαιδευτικά περιβάλλοντα όπου εφαρμόζονται Συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης στην Εκπαίδευση (AIED). Σε αυτά τα συστήματα, οι αποφάσεις δεν είναι πάντα διαφανείς ή κατανοητές από τον τελικό χρήστη – είτε πρόκειται για εκπαιδευτικό είτε για μαθητή. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η απουσία λογοδοσίας μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα αξιοπιστίας, αδικίας και δυσκολίας στην αποδοχή του ίδιου του συστήματος.

Όπως επισημαίνουν οι Novelli, Taddeo και Floridi (2023), η λογοδοσία περιλαμβάνει την υποχρέωση των υπευθύνων ενός συστήματος να παρέχουν πληροφορίες και αιτιολογήσεις για τις αποφάσεις του, ώστε να μπορούν να ελεγχθούν και να κριθούν από τρίτους. Στην εκπαιδευτική πράξη αυτό μεταφράζεται σε ανάγκη για επεξηγησιμότητα, εποπτεία και δυνατότητα παρέμβασης. Αν ένα σύστημα ΤΝ επηρεάζει την εκπαιδευτική εμπειρία, αλλά δεν μπορεί να ελεγχθεί ή να αναλυθεί, τότε η εμπιστοσύνη των χρηστών αποδυναμώνεται και η παιδαγωγική του αξία τίθεται υπό αμφισβήτηση.