Ορισμοί εκπαιδευτικού υλικού στην εξΑΕ

Ο Λιοναράκης (2001) υποστηρίζει ότι «η ιδιαιτερότητα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης όσον αφορά το εκπαιδευτικό/διδακτικό υλικό είναι ότι αυτό αποτελεί τον κύριο μοχλό της διαδικασίας της διδασκαλίας».

Επιπλέον, ο Holmberg αναφέρεται στην αναγκαιότητα ενός αλληλεπιδραστικού εκπαιδευτικού υλικού το οποίο θα ενθαρρύνει τον σπουδαστή να εγκαταλείψει την παθητική στάση και να συμμετάσχει ενεργά για την κατάκτηση της πραγματικής μάθησης, η οποία επιτυγχάνεται μόνο μέσω μιας εσωτερικής διαδικασίας (Holmberg, 2002).

Εν συνεχεία, η Mena υπογραμμίζει ότι οι δραστηριότητες που θα αναθέτει το υλικό στον σπουδαστή οφείλουν να προωθούν την αυτόνομη κριτική σκέψη και τη σύνδεση της νέας γνώσης με την πραγματικότητα του κάθε εκπαιδευόμενου (Mena, 2003; Γκιόσος, Κουτσούμπα, 2005).

Ολοκληρώνοντας, σύμφωνα με τη Μπάνου (2001), το έντυπο εκπαιδευτικό υλικό που χρησιμοποιείται στην εκπαίδευση από απόσταση συνιστά ένα «ζωντανό μαθησιακό σύνολο» που αντικαθιστά, όσο βέβαια αυτό είναι εφικτό, την απουσία του εκπαιδευτικού και παρέχει τη δυνατότητα στο σπουδαστή να ορίσει τον τρόπο, τον τόπο και το ρυθμό της μελέτης του (Καραγιάννη & Αναστασιάδης, 2009).