Ο όρος της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, συναντάται πολύ συχνά τόσο στην ξενόγλωσση όσο και ελληνική βιβλιογραφία. Γενικότερα, ως εξ αποστάσεως εκπαίδευση ορίζεται το εκπαιδευτικό σύστημα, στο οποίο η διδασκαλία και η μάθηση διεξάγονται ανάμεσα στον εκπαιδευόμενο και τον εκπαιδευτή σε διαφορετικά χωροχρονικά περιβάλλοντα. Σύμφωνα με τον Holmberg, η μάθηση βασίζεται σε ένα ειδικά σχεδιασμένο μαθησιακό υλικό καθώς και στην επικοινωνία του διδασκόμενου με τον διδάσκοντα (Δήμου και Καμέας, 2011). Στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση, το εκπαιδευτικό υλικό, αναλαμβάνει τον ρόλο του διδάσκοντα. Με βάση τον Α. Λιοναράκη (1998, 2006, όπ.αναφ. στο Χουλιάρα, Λιοναράκης & Σπανακά, 2011), ο σχεδιασμός και η δημιουργία του εκπαιδευτικού υλικού στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση, είναι από τα πιο σημαντικά ζητήματα, καθώς αποτελεί τον κύριο άξονα της εκπαιδευτικής διαδικασίας, για αυτό θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά οι διαμορφωτικοί παράγοντες πολυμορφικότητα, ευελιξία, μετρησιμότητα, διευκόλυνση και μαθητοκεντρισμό. Ως ψηφιακό εκπαιδευτικό υλικό ορίζουμε «το κατασκεύασμα (Artifact) το οποίο συνδυάζει ψηφιακό περιεχόμενο (digital content), κάποιο μέσο διάθεσης του περιεχομένου (media), για ένα συγκεκριμένο σκοπό ή εφαρμογή (application)» (Δήμου και Καμέας, 2011, σ.384) .