Οι παραδοσιακές προσεγγίσεις για την ποιότητα στην εκπαίδευση εστιάζουν κυρίως στα μαθησιακά αποτελέσματα και την αριστεία της διδασκαλίας, συνδέοντάς την με την υψηλή επίδοση και την αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων (Harvey & Green, 1993).

Στη σύγχρονη εκπαιδευτική έρευνα, η ποιότητα θεωρείται πολυδιάστατη και περιλαμβάνει:

• • ποιοτική διδασκαλία
  • θετικό σχολικό περιβάλλον
  • συμμετοχή μαθητών
  • κοινωνική ενσωμάτωση (UNESCO, 2005)

Παράλληλα, ασκείται κριτική ότι η ποιότητα:

• • δεν είναι ουδέτερα μετρήσιμη
  • επηρεάζεται από κοινωνικούς, πολιτικούς, ιδεολογικούς και πολιτισμικούς παράγοντες
  • θεωρείται «κοινωνικά αμφιλεγόμενη» και «πολιτικά χρωματισμένη» (Τσούλιας, 2017)

Σύγχρονες έρευνες τονίζουν ότι τα ποιοτικά εκπαιδευτικά συστήματα πρέπει:

• • να ανταποκρίνονται στις ανάγκες μαθητών και κοινωνίας
  • να προάγουν την ολιστική ανάπτυξη και την κοινωνική ένταξη (2024)

Συνολικά, η ποιότητα στην εκπαίδευση αποτελεί μια πολυδιάστατη έννοια που συνδυάζει αποτελεσματικότητα, δικαιοσύνη, ολοκληρωμένη μάθηση και κοινωνική ευαισθησία, ενώ η ερμηνεία και η μέτρησή της παραμένει αντικείμενο επιστημονικού διαλόγου.

Η ποιότητα επηρεάζεται από πολλούς αλληλεπιδρώντες παράγοντες, όπως:

• • οι εκπαιδευτικοί (κατάρτιση, εμπειρία, επιμόρφωση) (Darling-Hammond, 2000)
  • τα αναλυτικά προγράμματα και το διδακτικό υλικό (σαφήνεια στόχων, καταλληλότητα) (Tyler, 2013)
  • το σχολικό περιβάλλον (κλίμα, ηγεσία, συμμετοχή γονέων, κοινότητα) (Leithwood et al., 2006)
  • οι υλικοτεχνικές υποδομές και οι εκπαιδευτικοί πόροι (UNESCO, 2023)