Η Κρήτη τον 17ο  και τον 18ο αιώνα

 Το 1669 η Κρήτη περνά από τα χέρια των Βενετών στην κυριαρχία των Οθωμανών.

Για να διοικηθεί χωρίστηκε σε 3 Σαντζάκια (επαρχίες), σε κάθε ένα από τα οποία ένας Πασάς είχε την ευθύνη της διοίκησης.

• Τα Χανιά
• Το Ρέθυμνο
• Τον Χάνδακα

ΣΤΡΑΤΟΣ: Ο οθωμανικός στρατός στελεχώνονταν από τους Γενίτσαρους. Η σκληρή συμπεριφορά τους προς τους  χριστιανούς αποτελούσε συχνά την αιτία εξεγέρσεων.

ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: Ο πληθυσμός που κατοικούσε στις πόλεις ήταν μεικτός, με σημαντικό το προβάδισμα του μουσουλμανικού έναντι του χριστιανικού  στοιχείου, κυρίως λόγω των εξισλαμισμών. Αντίθετα, στην ύπαιθρο- και ειδικά στις πιο απομακρυσμένες από τα κέντρα περιοχές- κυριαρχούσαν οι Χριστιανοί. Ο ανταρτοπόλεμος μεταξύ Χαϊνιδων  και Γενίτσαρων ήταν συχνό φαινόμενο.

Με αφορμή τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1768-1774) , ξέσπασαν σε διάφορα μέρη του ελλαδικού χώρου εξεγέρσεις κατά των Οθωμανών, με υποκίνηση της Ρωσίας. Οι εξεγέρσεις αυτές οργανώθηκαν από τους στενούς συνεργάτες της αυτοκράτειρας Αικατερίνης Β΄, τους αδερφούς Ορλώφ, για αυτό και είναι γνωστές ως Ορλωφικά. Η ελπίδα για απελευθέρωση με τη βοήθεια των Ρώσων φούντωσε και στο νησί.

Μπορείς να μάθεις περισσότερα για τη ζωή των Ελλήνων στην περίοδο της Τουρκοκρατίας πατώντας ΕΔΩ

Η μοναδικότητα  των Σφακίων                                                                                                                                                                           

• Τα Σφακιά, νότια των Χανιών, ήταν προφυλαγμένα από στεριά και θάλασσα και αποτελούσαν ένα μοναδικό φυσικό οχυρό. Παρά την πρόσκαιρη παρουσία οθωμανικών αρχών, οι Σφακιανοί, σε αντίθεση με άλλες περιοχές της Κρήτης, διατηρούσαν ένα είδος αυτοδιοίκησης, έφεραν οπλισμό και είχαν αξιόλογη πολεμική εμπειρία.
• Οι Σφακιανοί, λόγω του στόλου τους και της εμπορικής τους δραστηριότητας σε ολόκληρη τη Μεσόγειο έως και τη μακρινή Ρωσία, γνώριζαν τις εξελίξεις εκτος του νησιού αλλα και τις επαναστατικές ιδέες που είχαν αρχίσει να εξαπλώνονται.