Η ανατροφοδότηση, όπως ορίζεται από τον Wiggins (1998), αποτελεί μια κρίσιμη πτυχή της μαθησιακής διαδικασίας και στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση παίζει ακόμα πιο σημαντικό ρόλο. Ο Wiggins την περιγράφει ως τη συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με τις επιτυχίες και τις αποτυχίες που σημείωσε ένας μαθητής και την παροχή αυτών των πληροφοριών με σκοπό τη βελτίωση των επιδόσεων. Στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση, όπου η προσωπική επαφή είναι περιορισμένη, η ανατροφοδότηση είναι ουσιαστική, καθώς βοηθά να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα στον εκπαιδευτή και τον μαθητή.

Η ανατροφοδότηση πρέπει να είναι σαφής, κατανοητή και συγκεκριμένη, δίνοντας στους μαθητές πληροφορίες σχετικά με την απόδοσή τους και τον τρόπο βελτίωσης. Επιπλέον, θα πρέπει να είναι συνεχής, ώστε να επιτρέπει την προοδευτική βελτίωση των μαθητών, και εξατομικευμένη, λαμβάνοντας υπόψη τις ατομικές ανάγκες και τις διαφορετικές μαθησιακές προσεγγίσεις των εκπαιδευόμενων. Αυτή η προσέγγιση βοηθά τους μαθητές να αισθάνονται περισσότερο συνδεδεμένοι και ενισχύει την αυτονομία και την αυτοπεποίθησή τους.

Η ανατροφοδότηση στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση δεν περιορίζεται μόνο σε γραπτά σχόλια σε εργασίες, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει προφορική ανατροφοδότηση μέσω τεχνολογικών μέσων, όπως τα ηχογραφημένα μηνύματα και τα βίντεο. Αυτό επιτρέπει στους μαθητές να αλληλεπιδρούν με τον εκπαιδευτή και να κατανοούν βαθύτερα τα σχόλια που λαμβάνουν. Είναι απαραίτητο, λοιπόν, η ανατροφοδότηση να παρέχεται έγκαιρα και με τρόπο που να ενθαρρύνει τους μαθητές να συνεχίσουν την προσπάθειά τους.

Πηγή εικόνας researchgate.net